Uçurtma Şiirleri

[abdullah]

Uçurtmalara âşığım ben


Uçurtmalara âşığım ben!
Ve bir de onları uçuran,
Küçük ellere…

Ne zaman bir uçurtma,
Takılsa bir ağaca,
Üzülürüm…

Uçurtmalara âşığım ben!
Ve bir de,
Küçük yanaklarda,
Onlar için süzülen,
Göz yaşlarına…


Melike Yurtsever

[abdullah]

Uçurun Uçurtmaları

Yükseklerde salınıyor,
Hayallerimin şehrine doğru.
Bir tek o kaldı geriye,
Çocukluğumun yadigarı.

Uçurun uçurtmaları,
Bütün umutlarınızı kuyruğuna takarak.
Uçurtmadaki anılar
Rüzgar estikçe parlar.
Hayallere engel olmaz rüzgarlar.

Konuşuyor uçurtmalar,
Yükseklerde özgürce süzülürken.
“Ben engelleri aşarak yükselirim” diyor,
“Ben ufuklara taşırım umutları”.

Bir tek tellere takılmasın.
Umutların tel örgülerde kaldığı gibi,
Çaresizce.
Daha baharlar devam edecekken,
Ve insanlar, ömürlerinde baharı beklerken.

Bir çocuğun gözyaşları kadar
İçten ve hüzün dolu
Masumların ahını yükseklere
Duam olup taşır mısın?
Çocukluğunu yaşayamayanlara
Çocuk olmayı anlatır mısın?
Bir çocuğun küçük ellerinden
Bana bir çocuk kalbi kadar
Mutluluklar getirir misin?

Ben senin her süzülüşünde
Umutları görüyorum
Ve senin ufuklara yükseldiğin gibi
Ufuklardan baharları bekliyorum.
Sevgi, umut ve mutluluk dolu baharları

(İstanbul, 18 Mayıs 2003)


Halil İbrahim Akay

[abdullah]

Uçurtmalar

Birbirine benzeyen uçurtmalar
Göklerde yarışırlar, süzülerek!
Sarı almış başını gidiyor
Kırmızıysa ona bakıyor, imrenerek!

Babasının paçasına yapışmış çocuk.
Bağırıyor ona, avazı çıktığı kadar!
“Benim uçurtmam, bırak artık ipin ucunu”
Babası da ona inat, yaşıyordu çocukluğunu!

Uçurtmalar! Hayali olmuş masumların.
Emeği yazılmış üzerine, çocuk olanların!
Uçuyorlar, yarışıyorlar masmavi gökyüzünde
Umutlarını taşıyorlar, özgürce gökyüzünde..

[abdullah]

Bir Martı Örneği

Gündoğumu patlayıverdi yüreklerde
Bir tomurcuk örneği...açmasına özlem duyarcasına
Sevdalandı tüm insanlar güzelliğe,
dudak uçları bir türkü mırıldandı hafifçe
ellerinden özgürlüğü bıraktılar alabildiğince.
Bir martı örneği,
uçtu...uçtu...kaçıverdi!

Uçurtmalar,hep aynı uçurtmalar değil artık
Takılmıyor rüzgârda tellerin kıvrımlarına
Çocuklar umutsuzca bakmıyor yarınlara
geleceklerini çıtalarda birleştirmişler
uçuyor uçurtmalar,
Bir martı örneği,
uçtu...uçtu...süzülüverdi!

(1992,Bursa)


Serap Tepedelen

[caner1907]

Bir uçurtma saldım gökyüzüne
Gövdesinde ben,
Kuyruğunda hayallerim.

Bıraktım ellerimden
Mahsus,
O upuzun ipini.
Özgürce uçsun,
Sarmaş dolaş gönlünce
Kollarında rüzgarın
Diye..

Bir uçurtma saldım, rengarenk
Dünden, bugünden, yarından
Özlemle ayrılık taşıyan.

Bıraktım ellerimden
Mahsus,
Kanatlarında yaşam
Kuyruğunda ölüm olan.
Sonsuza yolculukta
Beni de götürür mü,
Diye..

Bir uçurtma saldım, çok ıraklardan
Yakın eder belki düşlerimizi,
Bir adım kavuşmaya kim bilir?
Dayanılmaz olan hasretimizi.

Bıraktım işte ellerimden
Mahsus..
Selam yazdım bir yerine
Hani yorulur düşerse bir gün
Sevdiğimin önüne diye.

Bir uçurtma saldım, yürekten
Her yerinde sen
Her şeyinde sen olan.

Bıraktım ellerimden
Mahsus,
Gözlerimde umutlar
Kimbilir belki bir gün
Dönersin bana,
Diye...


Mustafa ÇINAR

[caner1907]

UÇURTMA

Çocuklarımız neleri sevmiyorlar ki…
Uçurtmayı seviyorlar sözgelişi,
Bir havalandı mı uçurtmaları
Daha da güzelleşiyorlar.
Maviliklerde gözleri
Özgürlüğü yaşıyorlar
Uçurtmalarla birlikte.

Koparıp da iplerini hele
Bir kurtuldular mı ellerinden,
Öylesine seviniyorlar ki,
Gidiş o gidiş, bile bile…

Kızalım mı umursamayışlarına?
Kendi yaşamlarını izliyorlar boşlukta.
Onlar da birer uçurtma değil mi?

Bizim de ne süslü uçurtmalarımız vardı,
Alıp başlarını gitmediler mi?
Gözümüzden bile esirgedik
Hangi birinin ipi kaldı elimizde?


(1981)
Kulağımız Kirişte adlı şiir kitabından 1983
Bütün Şiirleri 1927-1991(Çınar Yayınları)


Rıfat ILGAZ

[caner1907]

Uçurtma...
Sana yaşattım
Yaşamadığım hazları,
Uçurup göklerde seni .
Allı telli, mavili
Kuyruklu uçurtmam,
Başın göğe değdi diye
Unutma beni.

Deli gönlüm gibi
Belki bir gün
Uslanırsın,
Sakın kaçma bulutlara
İpini koparıp ta,
Yağmur yağar
Islanırsın.


Saba 35

[zahitmungan]

Ev hapsinde küsülü
hasret kuşu çocuklar

Göz hapsinde aydınlık
gurbet kuşu çocuklar

Sonsuz sürgün babaları

İş hapsinde günlerin
keder kuşu çocuklar

Düş hapsinde perişan
ardıç kuşu çocuklar

Mapusa bağlı yolları

Uzun ömürlü mektularda
adresi saklı çocuklar

Kimi telli kavaklı gökyüzü
kimi ipini salmış uçurtma


Refik Durbaş

[abdullah]

Cesaret, uçurtma gibidir; rüzgârla birlikte yükselir.

J. S. SENN

[hido]

Uçurtma İpleri.....

Sıcaktı adımlanmış yerler
İnmezdi karanlık erken !


Soluyor renkler an içinde
Vedalaşacak kuşlar birazdan


Avunma zamanıdır bedenin
Salınarak uçurtma iplerinde


Kısaltacak güneş saçlarını
Adımlanacak ileri soğuk!.

Gamze ÖZ

[hido]

DERT DE NE
Bir gün, uçurtma fark etti;
Kendi ipini bir elin tutuğunu!
....……….
Yaz bitti…
Kuvvetli esmeye başladı rüzgâr.
İplerin sarılma uçurtmaların
Aşağı inme zamanı geldi.
…………..
Yani imtihan, yani sabır vakti!..

—İnmem, dedi biri…
…………….
Savruldu gitti!

Birileriyse eğdi boynunu…
……………..
Çünkü fırtınalar, yağmurlar geliyordu.

Uçurtmaların bilmesi gerekmiyor mevsimleri…
Havayı tanıması, zamanı bilmesi,
durumu yoklaması gerekmiyordu…

Uçurtmaların;
Rüzgârı buldukça ipleri salındıkça uçması gerekiyordu,
salındıkları yere kadar!
………………
Yaz da bitti bütün yazlar gibi,
Kışta bitti bütün kışlar gibi…
Bitici olan her şey bitti.
Geçici olan her şey geçti.
……………….
Bir gün…
Güneş gülümsüyorken gökyüzünde sıcacık,
Ve efil efil esiyorken rüzgâr neş’e içinde…
Fark etti nihayet çiçek çiçek açılmış uçurtmalardan biri;
…bir ipe düğümlü olduğunu…
…ipinin bir elde olduğunu…
…ve böyle güzel uçmasının, buna bağlı olduğunu!
………………..
Yaz da bitti, yazı da…
Dert de bitti,tasa da!...
Muammer Erkul’dan

[hido]

SEVGİMİ UÇURUYORUM GÖKLERDE

Bir uçurtma uçuruyorum,
Gönlümden, gökyüzüne doğru.
Kuyruğu sevgi ile süslenmiş,
İpliği birkaç sevgi sözü,
Rüzgarı içten bir bakış,
Terazisi mutluluk olan.
Bu uçurtma duydum,
Bu uçurtma kendim.

[zahitmungan]

Mardin'de Uçurtma Sevdası




Gökyüzünü renk cümbüşüne dönüştürür uçurtmalar,
Kartal özgürlüğüyle süzülürken bürümcülü kuyrukları.
Güvercin saflığındaki barış ve müjdecinin habercisi olsa,
Renk mozaiğinin farklı tonlarını oluşturan sevgi dolu aşkla.


Hayat ağacı olurken yerle gök arasındaki ince dokusu,
İncecik bir bağdır onu dizginleyen elimizdeki tek tutamak.
Kopuverse gönlümüzdeki tüm umutlar fırtınaya tutulsa,
Gözümüze çarpan her şey dağılıverir sere serpe yere.


Rüzgâr hayat nefesi olsun okşarcasına uçurtmama,
Yükseklere hep yükseklere uçsun demiştim içimden.
Ta ki çıplak gözle görebilene kadar gideriverse büyülüce.
Tuvalimde resmettiğim gökyüzündeki özgürlüğe kanat açsa.



Yazar: Doğan Bekin