Martı Uçurtma Kulübü Forumu

Halit wrote:Ziya
Halit
Erhan
Emin
Turgay
Yiğit
Altan
Abdullah
Melih

Listeyi bildiriyorum

+
Fevzi

Anonim olarak bildiğim bir fotoğraftan düzenlenmiştir.

Bugün Kastamonu Postası Gazetesinde aşağıdaki gibi bir yazı yayınlanmış.

http://www.kastamonupostasi.com/kposta3 ... &cid=22602


Yazı şöyle

Uçurtma uçuran çocuk




Çocukluğumda bahar ayları yaklaştığında mahallenin bütün çocukları arasında tatlı bir rekabet yaşanırdı. Kıştan evin bodrumuna veya tavan arasına kaldırılan uçurtmalar bir bir çıkarılır, eksikleri giderilir, bakımları yapılır, dış kapıya yakın bir yerde mavi göklere kavuşacakları günü beklerlerdi.



Baharın kışkırtıcı güzellikleriyle kırlara düşmesiyle birlikte, mahallenin bütün çocukları al, yeşil, mavi uçurtmalarını kapar, o gün uçurtmalarını uçuracak en elverişli noktayı elleriyle koymuş gibi bulurlardı. O zamanlar her çocukta bir iklim, bir rüzgâr bilgisi de vardı.



Dört köşe, beşgen, altıgen veya bir kartal şeklindeki uçurtmalar gökyüzünde başlarını sağa sola sallaya, kuyruklarını titrete titrete bir alımlı, bir çalımlı dans ederlerdi ki değme çocuk bu davete cevapsız kalamazdı. Uçurtması olmayan çocuklar ne yapar eder ertesi güne bir uçurtma edinirdi.



Çok küçük çocuklar ise bir sayfa gazeteyle, annelerinin dikiş kutularından aşırdıkları bir makara ipe mal olmuş şeytan uçurtmalarıyla bir sağa bir sola koştururlardı. O incecik bacaklarının üstünde nasıl bu kadar koşabildiklerine şaşar kalırdınız.



Her gün biraz daha kalabalıklaşan çayırda çocuklar, kahramanların bizzat kendileri oldukları bir masal dünyasında kendilerinden geçerlerdi. Uçurtma uçurtmak, herhalde bir çocuğun kahraman olma arzusunu en insani açıdan doyuran bir oyundu. Bu öyle bir kahramanlıktı ki, uçurtmasıyla çocuğun birlikte başardığı, mücadelesi yan yana verilmiş bir zaferin peşinden gelirdi.





Akşam olunca evlerde de uçurtma telaşı sürerdi. Rüzgârın uçurtmaların gövdesinde açtığı küçük delikler yamanır, uçurtmaların kuyruklarında ki yıpranmalar onarılır, gevşemiş çıta ipleri gerilir, eksikleri tamamlanırdı. Bu durum evde de birlikte bir çalışma gerektirir, aileyi de kaynaştırır, ortak bir meşgale oluşurdu.



Ben uçurtma uçuran çocuklar arasında el becerisi gelişmemiş olana hiç rastlamadım. Uçurtma hevesi, kendiliğinden ve gönüllü yapılan bir el işi dersi gibiydi.



Uçurtma uçurmak, özgürlük duygusunu da geliştiriyordu kuşkusuz. Uçurtma uçurmanın hazzını tatmış bir çocuğu dış dünyadan koparıp evlerin içine hapsedemezdiniz. Toprak ananın altımıza serdiği yemyeşil bir halı üzerinde, daha yeni boyunlarını kaldırmış papatyaların arasında mutlu olabilen çocuklardandık.



Şimdi bakıyorum da çocuklar değil evlerinden, odalarından bile dışarı çıkmıyor. Dış dünyadan, doğadan korkar olmuşlar.



Uçurtmayla çocuk arasında ki bağlantıyı kuran uçurtma ipi, gökyüzüyle, doğayla, evrenin sonsuzluğuyla, diğer çocuklarla birlikteliğimizi sağlayan iletişim aracımızdı bizim. Tıpkı isli camdan kalbimiz yerinden çıkarcasına seyrettiğimiz güneş tutulmaları gibi.



Şimdi çocuklar iletişimi oturdukları yerden, küçük bir ekranın esaretinde, kablosu bile olmayan farelerle, (maus) sanal bir dünyada kurmaya çalışıyorlar. Yakın zamanda yazının, kitabın ufuk açıcılığından da ayrıştırılıp, sadece kendilerine gönderilen iletileri algılayabilen tablet çocuklara dönüştürülecekler.



5+3’lerle, 4+4+4’lerle geleceklerine bir tanım getirmeye çalışıyoruz çocuklarımızın. Hâlbuki hayatın insani matematiği eşitlikler üzerine kuruludur. Günün şartlarına göre durmadan değişen; ekleyen, eksilten, çarpan, bölen yüzü ise eşitsizlikler. Çocuklar ise hayatın tam da kendisidir.



“Çocuklara kıymayın efendiler.”



Uçurtma = Özgürlük

Uçurtma = Doğa Sevgisi
Uçurtma = Dış Dünya



Bu eşitlikleri çok daha fazla artırabilirsiniz. Ama bırakalım da onları uçurtma uçuran çocuklarımız koysun bir gün yerli yerine.



Kastamonulu esnaf amcalarımızdan ürün çeşitliliği uygun olanlar, üçer beşer tane de olsa bu ilkbahar vitrinlerine uçurtma da koysalar olmaz mı? Söz, hiç kimse almazsa ben alacağım o uçurtmaları.



Seyfi Gencer

08.03.2012
Sizden Gelenler
Yazara Mail Gönder

Paylaşım için teşekkürler.
"Söz hiç kimse almazsa bende alırım o uçurtmalardan" Çok etkileyici.

Yazının tamamına katılıyorum. Övünmek gibi olmasın ama, beni yıllardır tanıyanların ağzından sıkça kullandıkları bir cümleyi paylaşayım sizlerle:
Fevzi'nin elinden her iş gelir, merak ettiği bir şeyi sonuna kadar kovalar.

Ben bu özelliğimi küçükken tüm oyuncaklarımı kendim yapmama borçluyum. Diğer arkadaşlarım babalarından oyuncak isterken ben; rende, çekiç tahta çivi, kıl testeresi..............vb şeyler isterdim.

Uçurtmayı çocuk işi-oyuncağı olarak düşünmemek lazım. İnsan bana göre her yaşta çocuktur. Sadece oyuncaklar değişir. Küçükken şeytan uçurtması uçururdum, şimdi teknolojik uçurtmalar. Küçükken 3 tekerlekli bisiklete binerdim, şimdi şehirler arası tur yaptığım tur bisikletine ve motosiklete........vb gibi çoğaltılabilir.

Paylaşım için teşekkürler.
Ben'de çocukluğumda hiç uçurtma yapmadım.Evde babamın getirdiği çıtalarla abim yapmıştı,birlikte uçurtmuştuk.Benim merakım ağaç üzerineydi babamın atölyesine gidip ağaçlardan robot,araba gibi birçok oyuncak yapmıştım.
Sizle tanışana kadar'da kızıma salıncak ,dönmedolap gibi oyuncaklar yapıyordum.
Kızımın sayesinde uçurtmayla kaynaştım.İlk uçurtmayı onun için almıştım sonrakilermi hiç sormayın kaç tane uçurtmam var sayısını bilmiyorum.

http://www.youtube.com/watch?v=gWsTjRecPSo

Bu seneki etkinlik yine kaledemi olacak.

Kaleden uçurmak denenebilir ama çok kolay olmuyor.

Yüksek bir yerden uçurmak çok eğlenceli değil aslında. Ya da bana eğlenceli gelmiyor. Aşağı düşme endişesi oluyor.
Bir Heksebeest ile Kastamonu Kalesi'nden uçarak Hezarfen olmak istemem doğrusu.

Bir de yüksek yapılarda türbülans oluyor. Havalandırana kadar akla karayı seçersiniz. En iyisi açık, düz alanlar.

diğer fotoğraflar için

https://plus.google.com/u/0/photos?hl=t ... 3671073473

Yüksek ağaçlar vb yok. İyi gibi görünüyor. Ne dersiniz ?

Evet iyi görünüyor.

Festival tarihi 20 Mayıs oldu.

Kalacak yer konusu halloldu. Bir sendikanın misafirhanesini ayarlamışlar.